اقتصاد کلان
فاطمه مقتدائی؛ نرگس صالح نیا
چکیده
امنیت غذایی بهعنوان یکی از ارکان توسعه پایدار، وابسته به عوامل مختلفی است. بااینحال آنچه که میتواند شدت و جهت اثرگذاری این عوامل را تحتتأثیر قرار دهد، سطح نوآوری است. لذا پژوهش حاضر به بررسی اثرپذیری امنیت غذایی از متغیرهای زیستمحیطی، اقلیمی و اقتصادی در بستر نوآوری جهانی در 87 کشور جهان طی سالهای 2012 تا 2022 پرداخته است. بدین ...
بیشتر
امنیت غذایی بهعنوان یکی از ارکان توسعه پایدار، وابسته به عوامل مختلفی است. بااینحال آنچه که میتواند شدت و جهت اثرگذاری این عوامل را تحتتأثیر قرار دهد، سطح نوآوری است. لذا پژوهش حاضر به بررسی اثرپذیری امنیت غذایی از متغیرهای زیستمحیطی، اقلیمی و اقتصادی در بستر نوآوری جهانی در 87 کشور جهان طی سالهای 2012 تا 2022 پرداخته است. بدین منظور از مدل رگرسیونی انتقال ملایم تابلویی استفاده شد و متغیر آستانه شاخص نوآوری جهانی در نظر گرفته شد. نتایج حاکی از وجود رابطه غیرخطی است و مدلی با یک حد آستانهای و دو رژیم را تایید میکند.سرعت تعدیل برابر با 8947/3 است که نشاندهندهی انتقال نرم و تدریجی میان رژیمها است و مکان وقوع تغییر رژیم 0173/44 برآورد شد.ردپای اکولوژیکی در هر دو رژیم اثر معناداری بر امنیت غذایی دارد،اما شدت اثر مثبت آن بر امنیت غذایی در کشورهای با نوآوری بالاتر از مقدار آستانه،بسیار بیشتر از اثر منفی آن در کشورهای با نوآوری پایینتر از مقدار آستانه است.میزان تبخیر و تعرق آب در رژیم پایین اثر منفی و در رژیم بالا اثر مثبت بر امنیت غذایی دارد. نرخ شهرنشینی در رژیم پایین، اثر مثبت و در رژیم بالا اثر منفی بر امنیت غذایی دارد.لگاریتم تولید ناخالص داخلی در هر دو رژیم اثر مثبت بر امنیت غذایی دارد،اما در رژیم بالا این اثر بهشدت کاهش پیدا میکند.سطح زمین قابلکشت تنها در رژیم بالا، اثر مثبت و میزان سرمایهگذاریمستقیمخارجی تنها در رژیم پایین، اثر منفی بر امنیت غذایی دارد
گروه کشورهای منا
محمد حسن فطرس؛ راضیه صحرایی؛ معصومه یاوری
دوره 8، شماره 30 ، فروردین 1397، ، صفحه 55-66
چکیده
امنیت غذایی عامل اصلی سلامت جسمی، فکری و روانی جامعه است و از معیارهای توسعه انسانی است. تأمین امنیت غذایی و دسترسی به غذای کافی و سالم از محورهای رشد و توسعه اقتصادی و از اهداف اصلی هر کشور محسوب میشوند. جنگ و ناامنی به امنیت غذایی صدمه میزند. جنگ عامل عمده تشدید فقر، بیکاری و ناامنی غذایی است. هدف تحقیق حاضر بررسی اثرات جنگ بر ...
بیشتر
امنیت غذایی عامل اصلی سلامت جسمی، فکری و روانی جامعه است و از معیارهای توسعه انسانی است. تأمین امنیت غذایی و دسترسی به غذای کافی و سالم از محورهای رشد و توسعه اقتصادی و از اهداف اصلی هر کشور محسوب میشوند. جنگ و ناامنی به امنیت غذایی صدمه میزند. جنگ عامل عمده تشدید فقر، بیکاری و ناامنی غذایی است. هدف تحقیق حاضر بررسی اثرات جنگ بر امنیت غذایی در 16 کشور منتخب خاورمیانه و شمال آفریقا (منا) در دوره زمانی 2014-1990 است. به منظور برآورد مدل برای بررسی موضوع، از روش اقتصادسنجی پانل دیتای نامتوازن استفاده شد. نتایج نشان دادند که جنگ اثر منفی و معناداری بر امنیت غذایی دارد. اثر متغیرهای تولید ناخالص داخلی سرانه، سهم جمعیت روستایی، نسبت سطح زمینهای زراعی به سطح کل زمینها و میزان استفاده از ماشینآلات کشاورزی در هر هکتار تأثیر مثبت و معنیدار و اندازه جمعیت کل تأثیر منفی و معنادار بر امنیت غذایی داشتند. از اینروی، هر کوششی در جهت کاهش جنگ به معنای بهبود امنیت غذایی و رشد و توسعه خواهد بود.
حمیدرضا قاسمی؛ محمد صالحی
دوره 5، مکرر اول شماره 20 ، دی 1394، ، صفحه 54-41
چکیده
بخش دام، طیور و شیلات، به عنوان یکی از زیربخشهای کشاورزی؛ علاوه بر ایجاد اشتغال، کمک به رشد و توسعه اقتصادی، رونق بازار و ارزآوری برای کشور؛ نقش مهمی در تأمین غذا و امنیت غذایی جامعه ایفا میکند. بر همین اساس دولتها، همواره اهداف خود را در راستای حمایت و توجه به این بخش برنامهریزی میکنند. طرح توسعه بخش کشاورزی، یکی از مهمترین ...
بیشتر
بخش دام، طیور و شیلات، به عنوان یکی از زیربخشهای کشاورزی؛ علاوه بر ایجاد اشتغال، کمک به رشد و توسعه اقتصادی، رونق بازار و ارزآوری برای کشور؛ نقش مهمی در تأمین غذا و امنیت غذایی جامعه ایفا میکند. بر همین اساس دولتها، همواره اهداف خود را در راستای حمایت و توجه به این بخش برنامهریزی میکنند. طرح توسعه بخش کشاورزی، یکی از مهمترین طرحهای حمایتی دولت از بخش کشاورزی در سال 1390 بوده است. این پژوهش با هدف شناسایی و تعیین تأثیر تسهیلات توسعه بخش کشاورزی بر افزایش تولید محصولات، ایجاد اشتغال، سرانه مصرف و امنیت غذایی در استان مرکزی انجام گرفته است. پژوهش در دو بخش مجزا؛ در بخش اول با استفاده از دادههای تجربی و در بخش دوم با استفاده از پرسشنامه صورت پذیرفته است. یافتههای تحقیق نشان داد که رابطه بین تسهیلات اعطایی و متغیرهای افزایش محصولات، ایجاد اشتغال و دسترسی به غذا از نظر استطاعت مالی، معنی دار و مثبت است، اما بین تسهیلات اعطایی و متغیرهای سرانه مصرف محصولات، کافی بودن غذا و ثبات در عرضه غذا رابطه معناداری وجود ندارد.
