بررسی بهره‌وری کل عوامل در ایران در چارچوب حسابداری رشد (1387-‌ 1345)

نویسندگان

چکیده

با توجه به اهمیت بهره‌وری کل عوامل (TFP) و نقش تأثیرگذار آن بر رشد اقتصادی، در مطالعه حاضر تلاش شده است بهره‌وری کل عوامل در ایران با استفاده از چارچوب حسابداری رشد طی دوره 1387-1345 مورد بررسی قرار گیرد.
نتایج تجربی تحقیق ضمن تأیید فرضیه بازدهی ثابت نسبت به مقیاس در ایران و تعیین سهم 62 درصدی برای سرمایه فیزیکی از تولید، نشان داد، روند نرخ رشد TFP ایران طی دوره مورد مطالعه مثبت با شیب بسیار اندک 04/0 درصدی بوده است. در ضمن برخلاف مبانی نظری، محاسبه TFP بر اساس دو چارچوب سولو (1957) و هال و جونز (1999) نشان داد که لحاظ کردن سرمایه انسانی در مدل رشد هال و جونز نتوآن استه است بر قدرت توضیحی مدل سولو، در تجزیه منابع رشد و TFP در ایران بیافزاید. علاوه براین، نتایج تحلیل حساسیت نرخ رشد TFP نسبت به تغییرات سهم سرمایه فیزیکی از تولید نشان می‌دهد به دلیل عدم هماهنگی بین نرخ رشد سرمایه فیزیکی و انسانی همواره سهم سرمایه فیزیکی از تولید، از مقدار بهینه خود دور بوده است. از این رو مهم‌ترین توصیه¬های سیاستی این مطالعه آن است که ضمن توجه کافی مدیریتی به رشد TFP، هماهنگی ساختار آموزشی با محیط¬های کسب و کار، استفاده از نیروهای ماهر و آموزش دیده در مشاغلی که در آن‌ها تخصص دارند، هماهنگی لازم بین نرخ رشد سرمایه انسانی و سرمایه فیزیکی، با هدف نیل به سطح بهینه TFP صورت گیرد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The Investigation of TFP in Iranian Economy (1966-2007)(Growth Accounting Approach)

نویسندگان [English]

  • Davoud Behboudi
  • Jalal Montazeri Shoorekchali
چکیده [English]

The most attended aspect of the modern economics is its structure which relies heavily on knowledge and awareness. In this competitive world, paying attention to knowledge and relying on innovation is what makes institutions pioneers. In the early 20th century, Joseph Schumpeter and later almost all theoreticians came to believe that the emergence of a phenomenon called job creators or in other words innovative job creators played significant roles in the economic development process and, in Schumpeter’s opinion, something that makes these people stand out is their innovation power particularly in new combinations. With regard to the deep technological gap between the developed and developing countries, Foreign Direct Investment (FDI) is one way to transfer modern technologies to the developing countries where these innovations could be applied through this transfer. Since the arrival of foreign direct investment to the developing countries brings about spillovers resulting in innovation expansion in these countries. In this article, the effects of Foreign Direct Investment (FDI) spillovers on innovation in developing countries are dealt with, considering that the panel data are arranged in the Pool method for the developing countries where the innovation information have been accessible.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Economic Growth
  • capital
  • Human Capital
  • Total Factor Productivity
  • Growth Accounting