بررسی نقش آموزش در ایجاد سرمایه اجتماعی در ایران (1390-1360)

نویسندگان

1 دانشیار دانشکده اقتصاد علامه طباطبایی

2 موسسه تحقیقاتی تدبیر اقتصاد

3 خصوصی

4 محقق

چکیده

از دهه 1990 که سرمایه اجتماعی به عنوان موتور توسعه اقتصادی کشورها مطرح شد، این سرمایه در کانون توجه قرار گرفت. لذا کشورها برای دستیابی به توسعه اقتصادی اقدام به سرمایه‌گذاری در ایجاد این سرمایه کردند. در این راستا سرمایه‌گذاری در آموزش به عنوان اثرگذارترین عامل در دستور کار قرار گرفت. آموزش با افزایش توانمندی‌ها و دانش افراد، زمینه مشارکت و تعاملات اجتماعی و حضور افراد در شبکه‌های اجتماعی را فراهم می‌سازد. همچنین، با ایجاد و درونی کردن هنجارها، رفتار افراد را قانونمند می‌کند. این امر منجر به افزایش اعتماد اجتماعی و در نتیجه شکل‌گیری سرمایه اجتماعی می‌گردد. در این پژوهش سعی در اثبات این فرضیه‌ها بوده است که آموزش، منجر به ایجاد سرمایه اجتماعی می‌شود؛ همچنین دوره ابتدایی بیشترین اثر را در ایجاد سرمایه اجتماعی دارد. لذا با بهره‌گیری از روش GMM، اثر سطوح مختلف آموزشی بر سرمایه اجتماعی ایران برای دوره زمانی 1390-1360 بررسی گردید. نتایج مبین آن است که آموزش در این دوره اثر مثبت و معناداری بر میزان سرمایه اجتماعی در ایران داشته است. در بررسی اثر سطوح مختلف آموزش نیز نتایج نشان می‌دهد که دوره پایه بیشترین اثر را در ایجاد سرمایه اجتماعی دارد و آموزش عالی با ضریب 29/0 کمتر از آموزش پایه روی سرمایه اجتماعی اثر می‌گذارد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The Impact of Education on Social Capital in Iran (1981-2011)

نویسندگان [English]

  • seyed mohammad reza seyednourani 1
  • masomeh sajadi 2
  • faezeh forouzan 3
  • fatemeh jahangard 4
چکیده [English]

Since the 1990s social capital was considered as an engine of economic development. Furthermore, in order to achieve the economic development, countries were invested to create and improve the social capital. In this regard education as the most influential factor was on the agenda. Education by increasing the personal abilities and knowledge can provide the condition for participation, social interaction and presence in social networks and community. On the other hand, education by create and internalize the norms would regulate people`s behavior that lead to an increase in social trust and social capital. In this study we tried to prove this hypothesis that education leads to social capital and the most effective impact on social capital belongs to the primary school as well. For investigating the impact of different levels of education on social capital in Iran during 1981-2011 we used the GMM method. The estimation results show that education has a positive and significant effect on social capital in this period. Among the different levels of education, the most effective level on social capital is the primary and middle school and the factor that has the least effect on social capital with 0/29 coefficient is higher education.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Education
  • Trust
  • Norm
  • Participation
  • Social Capital