بررسی رابطه اندازه دولت و رشد اقتصادی ایران: کاربردی از مدل‌های حالت-فضا و خودرگرسیون با وقفه‌های توزیعی

نوع مقاله: فصلنامه پژوهش های رشد توسعه اقتصادی

نویسندگان

1 دانشیار اقتصاد دانشگاه ارومیه، آذربایجان غربی، ایران

2 دانشجوی دکتری اقتصاد دانشگاه ارومیه، آذربایجان غربی، ایران

چکیده

بارو (1990) با وارد کردن مخارج دولت به تابع رشد نشان داد که میزان فعالیت‌های دولت تأثیر مثبتی بر رشد اقتصادی دارد، اما چنانچه میزان مخارج دولت بیش ‌از اندازه مشخصی افزایش یابد، فعالیت‌های دولت تأثیر منفی بر رشد اقتصادی خواهد داشت. در این زمینه، این مقاله بر مبنای مدل نظری رشد بارو و یک الگوی تجربی برای اقتصاد ایران، به بررسی رابطه اندازه دولت از منظر مخارج عمرانی و جاری با رشد تولید ناخالص داخلی ایران با به‌کارگیری الگوی خودرگرسیون با وقفه‌های توزیعی و رهیافت پارامتر متغیر با استفاده از داده‌های سالانه طی دوره 1393-1346 می‌پردازد. ابتدا با استفاده از آزمون ریشه واحد لامزداین پاپل (1997) و آزمون‌های هم‌انباشتگی گریگوری هانسن (1996) و سایکنن لوتکیپل (2002) به ترتیب به بررسی انباشتگی و هم‌انباشتگی متغیرها پرداخته شد. نتایج این بخش تحقیق نشان از وجود شکست‌های ساختاری در متغیرهای تحقیق دارد که روابط بین متغیرها را تحت تأثیر قرار می‌دهد. سپس با استفاده از مدل خودرگرسیون با وقفه‌های توزیعی مقدار آستانه با لحاظ شکست‌های ساختاری برای مخارج جاری 2/15 درصد و برای مخارج عمرانی 2/8 درصد تولید ناخالص داخلی سرانه به دست آمد. با توجه به انتقاد لوکاس به‌صورت نظری و اثبات وجود شکست‌های ساختاری متعدد در اقتصاد ایران، از مدل حالت فضا برای بررسی رابطه رشد و اندازه دولت استفاده شد و نتایج نشان داد که ضرایب متغیرهای مورد استفاده در طی زمان ثابت نیست و این پارامترها در گذر زمان با توجه به منبع تکانه، رفتار متفاوتی را از خود نشان می‌دهند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Investigating the Relationship Between Government Size and Economic Growth in Iran: An Application of State-Space and Auto Regressive Distributed Lags Models

نویسندگان [English]

  • Hassan Khodavaisi 1
  • Ahmad Ezzati Shourgoli 2
1 Associate Professor of Economics, Urmia University, West Azarbaijan, Iran
2 Ph.D. Student of Economics, Urmia University, West Azarbaijan, Iran
چکیده [English]

Barro (1990) by adding government spending into the growth models showed that the amount of government activities have a positive impact on economic growth, but if government spending is increased over a certain size, government activities will have a negative impact on economic growth. In this direction, this paper by using theoretical Barro growth model and an empirical model for Iranian economy tries to investigate the impact of current and capital government expenditure on output growth using ARDL approach and state-space models applying quarterly data during 1967-2014. First, using Lumsdaine-Papell (1997) unit root test and Gregory-Hansen (1996) and Saikkonen and Lutkepohl (2002) cointegration test we determine the degree of integration and cointegration of the variables. The results indicate that there are structural breaks in the variables under study and these breaks affect the relationship between variables. Then we use ARDL model, considering structural breaks, to determine threshold level for current government expenditure which is 15.2 percent and for capital government expenditure which is 8.2 percent of GDP per head. Regarding Lucas theoretical critique and empirical structural breaks in the Iranian economy, we use state space model to investigate relationship between growth and the government size and the results indicate that coefficients are not stable during time and they behave differently regarding the source of the shock.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Government size
  • Barro Growth Model
  • Integration and Co-Integration with the Structural Break
  • State Space Model

اخباری، محمد و زیدی‌زاده، سمیرا (1390). "برآورد اندازه بهینه دولت در اقتصاد ایران با استفاده از تخمین منحنی آرمی". فصلنامه روند پژوهش‌های اقتصادی، سال 19، شماره 60، 81-12.

اخباری، محمد و محقق‌نیا، محمدجواد (1393). "برآورد نرخ بیکاری همراه با نرخ تورم غیرشتابان در اقتصاد ایران و کاربرد آن در سیاست‌گذاری تورم". اقتصاد مقداری، شماره 4، 134-113.

اسلاملوییان، کریم و حیدری، مرتضی (1382). "انتقاد لوکاس و بررسی ثبات تابع تقاضا برای پول در ایران". تحقیقات اقتصادی، شماره 62، 46-1.

آقازاده بکتاش، فرانک و دیزجی، منیره (1396). "تأثیر کارایی هزینه و اندازه دولت بر رشد اقتصادی کشورهای منتخب جهان". فصلنامه علمی پژوهشی پژوهش‌های رشد و توسعه اقتصادی، دوره 7، شماره 27، 142-125.

پناهی، حسین و رفاعی، رامیار (1391). "تأثیر اندازه دولت بر رشد اقتصادی در ایران با تأکید بر مدل آرمی". فصلنامه مدل‌سازی اقتصادی، سال 6، شماره 2، 138-123.

پیرائی، خسرو و نوروزی، هایده (1391). "آزمون رابطه به شکل منحنی آرمی میان اندازه دولت و رشد اقتصادی در ایران: روش رگرسیون آستانه". فصلنامه پژوهش‌های اقتصادی، دوره 12، شماره 2، 22-1.

حسینی، سید مهدی؛ عبدی، علیرضا؛ غیبی، علیرضا و فدایی، ایمان (1387). "ترکیب اجزای مخارج دولت و تأثیر آن بر رشد اقتصادی با تأکید بر امور و فصول بودجه عمومی دولت". فصلنامه پژوهش‌ها و سیاست‌های اقتصادی، شماره 47، 63-37.

خداویسی، حسن و عزتی شورگلی، احمد (1392). "نگاهی دوباره به نقش دولت در اقتصاد ایران: کاربردی از رهیافت آزمون کرانه‌ها". اقتصاد مقداری، دوره 10، شماره 4، 53-25.‎

خضری، محسن؛ سحابی، بهرام؛ یاوری، کاظم و حیدری، حسن (1394). "اثر بازده بخش سوداگری بر تورم در اقتصاد ایران: مدل TVP-FAVAR". پژوهشنامه اقتصادی، دوره 15، شماره 57، 228‎-193.

سعدی، محمدرضا؛ عریانی، بهاره؛ موسوی، میرحسین و نعمت‌پور، معصومه (1389). "تحلیل ارتباط مخارج دولت و رشد اقتصادی در چارچوب مدل رشد بارو". فصلنامه پژوهش‌های اقتصادی، شماره 3، 173-145.

سلمانی، بهزاد؛ بهبودی، داود؛ اصغرپور، حسین و ممی‌پور، سیاب (1391). "اثر بی‌ثباتی درآمدهای نفتی بر رشد اقتصادی ایران با تأکید بر حساب ذخیره ارزی". پژوهشنامه اقتصاد کلان، شماره 2، 128-103.

صادقی، سید کمال (1393). "بررسی رابطه بلندمدت بین مخارج آموزشی، بهداشتی، امنیت و رفاه اجتماعی و رشد اقتصادی در کشورهای عضو سازمان کنفرانس اسلامی رهیافت حداقل مربعات پویا". فصلنامه برنامه‌ریزی و بودجه، سال 21، شماره 80، 136-113.

کازرونی، علیرضا؛ سلمانی، بهزاد و فشاری، مجید (1391). "تأثیر بی‌ثباتی نرخ ارز بر درجه عبور نرخ ارز در ایران رهیافت (TVP)". فصلنامه مطالعات اقتصادی کاربردی در ایران، شماره 2، 114-85.

محمدزاده، پرویز؛ بهبودی، داود؛ فشاری، مجید و ممی‌پور، سیاب (1389). "تخمین تابع تقاضای خارجی گردشگری ایران رهیافت (TVP)". فصلنامه علمی پژوهشی پژوهش‌های رشد و توسعه اقتصادی، شماره 1، 132-107.

محمدزاده، یوسف؛ حکمتی فرید، صمد و شریفی، المیرا (1396). "تأثیر اندازه دولت بر حکمرانی خوب و عملکرد اقتصادی در کشورهای منتخب". فصلنامه علمی پژوهشی پژوهش‌های رشد و توسعه اقتصادی، دوره 7، شماره 26، 112-97.

محمدی، تیمور و سلمانی، محمدرضا (1383). "آزمون الگوی رشد درون‌زا برای اقتصاد ایران بر اساس رهیافت VAR". پژوهشنامه اقتصادی، دوره 4، شماره 15، 198-169.

 

 
 

Barro, R. J. (1990). “Government Spending in a Simple Model of Endogenous Growth”. The Journal of Political Economy, 98(5), 103-125.

Facchini, F. & Melki, M. (2013). “Efficient Government Size: France in the 20th Century”. European Journal of Political Economy, 31, 1-14.

Gregory, A. W. & Hansen, B. E. (1996). “Residual-Based Tests for Cointegration in Models with Regime Shifts”. Journal of Econometrics, 70(1), 99-126.

 Lumsdaine, R. L. & Papell, D. H. (1997). “Multiple Trend Breaks and the Unit Root Hypothesis”. Review of Economics and Statistics, 79(2), 212-218.

Mavrov, H. (2007). “The Size of Government Expenditure and the Rate of Economic Growth in Bulgaria”. Economic Alternatives, 1, 52-63.

Morrison, G. W. & Pike, D. H. (1977). “Kalman Filtering Applied to Statistical Forecasting”. Management Science, 23(7), 768-774.

Narayan, P. K. (2005). “The Saving and Investment Nexus for China: Evidence from Cointegration Tests”. Applied Economics, 37, 1979-1990.

Perron, P. (1997). “Further Evidence on Breaking Trend Functions in Macroeconomic Variables”. Journal of Econometrics, 80, 355–385.

Pesaran, M. H., Shin, Y. & Smith, R. J. (2001). “Bounds Testing Approaches to the Analysis of Level Relationships”. Journal of Applied Econometrics, 16, 289-326.

Saikkonen, P. & Lütkepohl, H. (2000). “Testing for the Cointegrating Rank of a VAR Process with Structural. Shifts”. Journal of Business & Economic Statistics, 18(4), 451-464.

Vedder, R. K. & Gallaway, L. E. (1998). “Government Size and Economic Growth”. Paper Prepared for the Joint Economic Committee of the US Congress.