دانشگاه پیام نورپژوهشهای رشد و توسعه اقتصادی2228-5954166220260321A Comparative Analysis of Macroeconomic and Environmental Policies for Simultaneous Carbon Reduction and Welfare Improvement in Iran: Environmental Dynamic Stochastic General Equilibrium Model (E-DSGE)بررسی مقایسه ای سیاستهای کلان اقتصادی و زیستمحیطی در حصول همزمان کاهش کربن و افزایش رفاه در ایران: مدل تعادل عمومی پویای تصادفی زیست محیطی(E-DSGE)1199110.30473/egdr.2025.73122.6931FAفاطمهمهرابیدانشگاه رازیسمیهاعظمیدانشگاه رازیJournal Article20241219In today's world, welfare is considered as a result of the development process, but this economic growth, along with the increase in pollutants, has made environmental crises a major challenge for governments. Therefore, creating a balance between economic development and environmental quality has become one of the main priorities of policymakers. This research, using the dynamic stochastic environmental general equilibrium model and employing money growth as a monetary policy variable ,government expenditure as a fiscal policy variable and carbon tax as a policy variable in the environmental field aims to examine and analyze the welfare effects of macroeconomic and environmental policies and presents a new rule for fiscal , monetary, and environmental policies analyzes the interactions between fiscal, monetary, and environmental policies in the Iranian economy. The research findings show that in conditions of economic prosperity and the presence of positive aggregate productivity shocks, fiscal policy is the only policy that can reduce emission levels and simultaneously improve household welfare.The results of this study can be useful for environmental policymakers and monetary and fiscal decision-makers in Iran.در دنیای امروز، رفاه نتیجه فرآیند رشد اقتصادی است، اما این رشد همزمان با افزایش آلایندهها، بحرانهای زیستمحیطی را به چالشی جدی برای دولتها تبدیل کرده است. ازاینرو، ایجاد تعادل میان رشد و توسعه اقتصادی و حفظ کیفیت محیطزیست به یکی از اولویتهای اساسی سیاستگذاران تبدیل شده است. این پژوهش با استفاده از مدل تعادل عمومی پویای تصادفی زیستمحیطی و بهکارگیری رشد حجم پول بهعنوان متغیر سیاست پولی، مخارج دولت بهعنوان متغیر سیاست مالی و مالیات کربن بهعنوان متغیر سیاستی در زمینه محیط زیست، با هدف بررسی و تحلیل آثار رفاهی سیاستهای کلان اقتصادی و زیستمحیطی ، یک قاعده جدید برای سیاستهای مالی، پولی و زیست محیطی ارائه میدهد و به تحلیل تعاملات میان سیاستهای مالی و پولی و سیاستهای زیستمحیطی در اقتصاد ایران می پردازد. یافتههای پژوهش نشان میدهد که در شرایط رونق اقتصادی و وجود شوکهای بهرهوری کل مثبت، سیاست مالیتنها سیاستی است که میتواند سطوح انتشار را کاهش داده و به طور همزمان رفاه خانوار را بهبود بخشددانشگاه پیام نورپژوهشهای رشد و توسعه اقتصادی2228-5954166220260321The Impact of Different Types of Inequality on National Peaceتاثیر انواع نابرابری بر صلح ملی1331299310.30473/egdr.2026.75703.7038FAمعصومهشفیعیانگروه اقتصاد، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهراابوالفضلشاهآبادیگروه اقتصاد، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی دانشگاه الزهرا، تهران، ایرانJournal Article20250906This study examines the impact of different types of inequality, including educational inequality, health inequality, wealth inequality, gender inequality, personal inequality, and legal inequality, on the national peace index using the generalized system moment econometric method. The statistical population includes the OECD, and OIC countries in the period 2009-2021. Estimations were made for annual data and 5-year averaged data. The research findings in both groups show a positive relationship between health inequality and peace, and the insignificance of the coefficient of legal inequality in the short term; in OIC countries, shows a negative relationship between personal, educational, and gender inequality and peace, and in OECD countries, represent a negative relationship between wealth inequality and peace. The results of the estimation based on average data show that in OIC countries, in the long run, reducing health inequality increases national peace. Also, in both groups of countries, the short-term impact of wealth inequality is no different from its long-term impact. Moreover, in OIC countries, the short-term effect of personal, educational, and gender inequality is not different from its long-term effect, and reducing personal, educational, and gender inequality always increases peace. According to the research findings, the estimated coefficient of health, gender, and education inequality variables in the two groups has the largest numerical size.صلح و نبود درگیری به ندرت توسط یک عامل واحد ایجاد میشود، در عوض، آنها اغلب نتیجه عوامل متعدد، متقابل و ترکیبی هستند. در این پژوهش اثر انواع نابرابری مشتمل بر نابرابری آموزشی، نابرابری بهداشتی، نابرابری ثروت، نابرابری جنسیتی، نابرابری فردی و نابرابری قانونی بر شاخص صلح ملی با استفاده از روش اقتصادسنجی گشتاور تعمیمیافته سیستمی بررسی شده است. جامعه آماری دربرگیرنده کشورهای OECD و OIC در بازه زمانی 2009-2021 است. برآوردها برای دادههای سالیانه و دادههای میانگینگیریشده 5 ساله انجام شد. یافتههای پژوهش نشان میدهد معنیداری، مقدار و علامت ضرایب تخمینی هر یک از ابعاد نابرابری در گروهبندی کشورهای منتخب متفاوت است و اثر کوتاهمدت و بلندمدت بعضی متغیرها بر صلح ملی تفاوت نشان میدهد. یافتههای پژوهش در هردو گروه رابطه مثبت نابرابری بهداشتی و صلح، و بیمعنی بودن ضریب نابرابری قانونی و صلح در کوتاهمدت را نشان میدهد؛ در کشورهای OIC بیانگر رابطه منفی نابرابری فردی، آموزشی و جنسیتی با صلح، و در کشورهای OECD نشاندهنده رابطه منفی نابرابری ثروت و صلح است. نتایج برآورد براساس دادههای میانگین نیز نشان میدهد در کشورهای OIC، در بلندمدت کاهش نابرابری بهداشتی باعث افزایش صلح ملی میشود. همچنین در هر دو گروه کشورهای مورد مطالعه، اثرگذاری کوتاهمدت نابرابری ثروت با اثر بلندمدت آن تفاوتی ندارد. علاوه بر این در کشورهای OIC اثر کوتاهمدت نابرابری فردی، آموزشی و جنسیتی با اثر بلندمدت آن متفاوت نیست و کاهش نابرابری فردی، آموزشی و جنسیتی همواره باعث افزایش صلح میشود.دانشگاه پیام نورپژوهشهای رشد و توسعه اقتصادی2228-5954166220260321Explaining the Scale of Economic Organizations with Emphasis on the Institutional Structure of Production in Iranتبیین مقیاس سازمانهای اقتصادی با تأکید بر ساختار نهادی تولید در ایران13361297110.30473/egdr.2026.77040.7095FAپرویزمحمدزادهگروه توسعه اقتصادی و برنامه ریزی، دانشکده اقتصاد و مدیریت دانشگاه تبریزابراهیمجاویدیدانشجوی دکتری اقتصاد نهادگرایی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریزمحمدباقربهشتیاستاد اقتصاد، گروه توسعه اقتصادی و برنامهریزی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریزJournal Article20260101The main objective of this research is to design a policy framework for identifying the fundamental causes behind the absence of large international economic organizations in Iran, with a focus on the institutional structure of production. This qualitative study employs the grounded theory approach based on Strauss and Corbin’s methodology. Data were collected through semi structured interviews with experts and documentary analysis during 2023–2024. The analytical process consisted of three stages—open coding, axial coding, and selective coding—which ultimately resulted in the extraction of 25 axial codes from 599 initial ones. The validity and reliability of findings were evaluated and confirmed using a test–retest reliability index.<br />The results led to the development of a paradigmatic model in which the core phenomenon is the failure to form large scale international economic organizations in Iran. The underlying causes of this phenomenon include weak institutional development capacity, macroeconomic and policy instability, inappropriate government intervention in the economy, and sanctions. These factors operate within a context characterized by an oil dependent economy, an anti production culture, and low social capital.<br />Additional challenges—such as managerial inefficiency, resource and infrastructure limitations, rent seeking, and capital flight—hinder the implementation of effective strategies. Moreover, institutional and legal deficiencies, the underdevelopment of the private sector, and inactive economic diplomacy reinforce this condition. The short and long term consequences include small firm scales, weakened competitiveness, increased state dependency, and persistent innovation stagnation.هدف اصلی این تحقیق، طراحی یک چارچوب سیاستگذاری برای شناسایی علل بنیادین پدیده عدم شکلگیری سازمانهای اقتصادی بزرگ در سطح بینالمللی در ایران با تأکید بر ساختار نهادی تولید است. پژوهش حاضر از نظر ماهیت کیفی بوده و با استفاده از نظریه داده بنیاد با رویکرد اشتراوس و کوربین انجام شده است. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته با خبرگان و تحلیل گزارشهای مکتوب در سالهای ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ جمعآوری شده است. فرآیند تجزیه و تحلیل اطلاعات شامل سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی در نهایت منجر به استخراج ۲۵ کد محوری از ۵۹۹ کد اولیه شد. پایایی و اعتبار نتایج از طریق شاخص پایایی باز-آزمون ارزیابی و تأیید شده است.<br />نتایج تحقیق منجر به ترسیم مدل پارادایمی شده است. پدیده محوری در این مطالعه شکل نگرفتن سازمانهای اقتصادی بزرگ در سطح بینالمللی است. عوامل ریشهای این پدیده محوری شامل ضعف ظرفیت های نهادی توسعه، بیثباتی اقتصاد کلان و سیاستی، مداخلات نامناسب دولت در اقتصاد و تحریم هستند که در بستری از اقتصاد نفتی، فرهنگ ضد تولید و ضعف سرمایه اجتماعی شکل می گیرند. چالشهایی مانند مشکلات مدیریتی، محدودیت منابع و زیرساختها، شدت رانت و فرار سرمایه اجرای راهبردها را دشوار میسازند. راهبردهایی مانند مشکلات نهادی و حقوقی، توسعه نیافتن ظرفیت بخش خصوصی و فعال نبودن دیپلماسی اقتصادی موجب اتخاذ پدبده محوری شده است. نتایج کوتاهمدت و بلندمدت ناشی از این ساختار شامل کوچکماندن مقیاس بنگاهها، تضعیف رقابتپذیری، تشدید وابستگی به دولت و استمرار رکود نوآوری است.دانشگاه پیام نورپژوهشهای رشد و توسعه اقتصادی2228-5954166220260321Spillover Dynamics of Return and Volatility Between Stock and Housing Markets in Iran: Role of Interest Rate, Inflation Rate, and Exchange Rateپویایی سرریز نوسان و بازدهی بین بازار سهام و مسکن در ایران: بررسی نقش نرخ بهره، نرخ تورم و نرخ ارز1313110.30473/egdr.2026.77489.7114FAمجیدآقاییدانشیار اقتصاد مالی و انرژی و عضو هیات علمی دانشگاه مازندرانمهدیهرضاقلی زادهعضو هیات علمی دانشگاه مازندرانسمیراچاوشانیدانشگاه مازندرانJournal Article20260218The stock and housing markets, as two major asset markets in the Iranian economy, may be influenced both by their mutual interactions and by macroeconomic variables such as interest rate, inflation rate, and exchange rate. Accordingly, the present study investigates the dynamics of return and volatility spillovers between these two markets over the period 2006–2021 using monthly data. In this regard, total and frequency spillovers were first extracted using the Diebold–Yilmaz and Baruník–Křehlík spillover indices, and then the effects of macroeconomic variables on return and volatility spillovers were examined using the Ordinary Least Squares (OLS) method. The results indicate that the intensity of return and volatility spillovers between the stock and housing markets in Iran is generally limited, and that most of the dynamics of each market are driven by its own internal factors. However, frequency-domain analysis shows that return spillovers are more pronounced in the medium-term horizon, whereas volatility spillovers are relatively stronger in the short term. The findings also reveal that the housing market acts, to a limited extent, as a net receiver of return spillovers in the medium term, while the stock market is a net receiver of volatility spillovers in the short term. The results further suggest that exchange rate and inflation have more persistent explanatory power and statistical significance than interest rates in explaining return and volatility spillovers. Rising exchange rates and inflation, through intensifying inflation expectations and increasing macroeconomic uncertainty,بازارهای سهام و مسکن بهعنوان دو بازار مهم دارایی در اقتصاد ایران، میتوانند تحت تأثیر متقابل یکدیگر و نیز متغیرهای کلان اقتصادی نظیر نرخ بهره، نرخ تورم و نرخ ارز قرار گیرند. بر همین اساس، پژوهش حاضر به بررسی پویایی سرریز بازدهی و نوسانات میان این دو بازار طی دوره 1385 تا 1400 با استفاده از دادههای ماهانه پرداخته است. در این راستا، ابتدا سرریزهای کلی و فرکانسی با استفاده از شاخصهای دیبولد–ییلماز و بارونیک–کرهلیک استخراج شد و سپس اثر متغیرهای کلان اقتصادی بر سرریزهای بازدهی و نوسانات با استفاده از روش حداقل مربعات معمولی (OLS) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان میدهد که شدت سرریز بازدهی و نوسانات میان بازار سهام و بازار مسکن در ایران بهطور کلی محدود بوده و بخش عمده پویایی هر بازار ناشی از عوامل درونبازاری است. با این حال، تحلیل فرکانسی نشان میدهد که سرریز بازدهی در افق میانمدت و سرریز نوسانات در افق کوتاهمدت نسبت به سایر افقهای زمانی برجستهتر هستند. نتایج همچنین نشان میدهد که بازار مسکن در افق میانمدت بهصورت محدود نقش گیرنده خالص سرریز بازدهی را ایفا میکند، در حالی که بازار سهام در افق کوتاهمدت دریافتکننده خالص سرریز نوسانات است. یافتههای پژوهش بیانگر آن است که نرخ ارز و نرخ تورم در مقایسه با نرخ بهره، از قدرت توضیحدهندگی و معناداری آماری پایدارتری در تبیین سرریزهای بازدهی و نوسانات برخوردار هستند.دانشگاه پیام نورپژوهشهای رشد و توسعه اقتصادی2228-5954166220260321"Examining the Threshold Effects of the Human Development Index and Sustainable Economic Growth on the Relationship between Financial Development and Oil Revenues in Developing Oil-Producing Countries"بررسی اثرات آستانه ای شاخص توسعه انسانی و رشد اقتصادی پایدار بر رابطه میان توسعه مالی و درآمدهای نفتی در کشورهای نفتی در حال توسعه1313210.30473/egdr.2026.77499.7115FAژواندقیقگروه اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات ،دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران ،ایرانمصطفیباغبانیانگروه اقتصاد،واحد سنندج،دانشگاه آزاد اسلامی،سنندج ،ایرانعباسمعمار نژادگروه اقتصاد-واحد علوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایرانJournal Article20260219This study examines the threshold effects of the Human Development Index (HDI) and sustainable economic growth on the relationship between financial development and oil revenues in developing oil-exporting countries. Considering the central role of oil revenues in the economic structure of these countries and the importance of financial development in the optimal allocation of resources, analyzing this nonlinear relationship is of particular significance. To this end, panel data for selected oil-exporting countries in the Middle East, including Algeria, Bahrain, Egypt, Iraq, Iran, Jordan, Kuwait, Oman, Saudi Arabia, and the United Arab Emirates, during the period 1995–2024 were used. Financial development is considered as the dependent variable, while oil revenues, economic growth, capital stock, trade openness, the Human Development Index, and the sustainable economic growth index are treated as explanatory variables. To identify nonlinear behaviors and threshold effects, the Panel Smooth Transition Regression (PSTR) model was employed. Prior to model estimation, the Levin–Lin–Chu panel unit root tests indicated stationarity of all variables at levels, and the Kao panel cointegration test confirmed the existence of a long-run equilibrium relationship among the variables. Moreover, the linearity test results rejected the linearity hypothesis, emphasizing the necessity of using the nonlinear PSTR model. The estimation results indicate that when the Human Development Index exceeds the estimated threshold, the effects of oil revenues, economic growth, capital stock, and trade openness on financial development are significantly strengthened.این مطالعه به بررسی اثرات آستانهای شاخص توسعه انسانی و رشد اقتصادی پایدار بر رابطه میان توسعه مالی و درآمدهای نفتی در کشورهای نفتی در حال توسعه میپردازد. با توجه به نقش محوری درآمدهای نفتی در ساختار اقتصادی این کشورها و اهمیت توسعه مالی در تخصیص بهینه منابع، تحلیل غیرخطی این رابطه از اهمیت ویژهای برخوردار است. بدین منظور، دادههای تابلویی مربوط به کشورهای منتخب نفتی خاورمیانه شامل الجزایر، بحرین، مصر، عراق، ایران، اردن، کویت، عمان، عربستان سعودی و امارات متحده عربی طی دوره زمانی 1995 تا 2024 مورد استفاده قرار گرفته است. شاخص توسعه مالی بهعنوان متغیر وابسته و درآمدهای نفتی، رشد اقتصادی، موجودی سرمایه، درجه باز بودن تجاری، شاخص توسعه انسانی و شاخص رشد اقتصادی پایدار بهعنوان متغیرهای توضیحی در نظر گرفته شدهاند. بهمنظور شناسایی رفتار غیرخطی و اثرات آستانهای، از الگوی رگرسیون انتقال ملایم پانل (PSTR) استفاده شده است. پیش از برآورد مدل، آزمونهای ریشه واحد پانلی لوین–لین–چو نشاندهنده پایایی تمامی متغیرها در سطح بوده و نتایج آزمون همانباشتگی پانلی کائو وجود رابطه تعادلی بلندمدت میان متغیرها را تأیید میکند. همچنین نتایج آزمون خطیبودن حاکی از رد فرضیه خطی و ضرورت استفاده از الگوی غیرخطی PSTR است. نتایج برآورد مدل نشان میدهد که با عبور شاخص توسعه انسانی از حد آستانه برآوردشده، اثر درآمدهای نفتی، رشد اقتصادی، موجودی سرمایه و باز بودن تجاری بر توسعه مالی بهطور معناداری تقویت میشود. بهعبارت دیگر، در سطوح بالاتر توسعه انسانی، کارایی درآمدهای نفتی در ارتقای توسعه مالی افزایش مییابد.دانشگاه پیام نورپژوهشهای رشد و توسعه اقتصادی2228-5954166220260321Examining the Effects of Subsidized Commodity Price Adjustments on the Welfare of Urban Householdsبررسی اثرات تعدیل قیمت کالاهای مشمول یارانه بر سطح رفاه خانوارهای شهری1313910.30473/egdr.2026.77087.7097FAالهامبهرامیدانشجوی دکتری اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ایرانصمدحکمتی فریدعضو هیئت علمی گروه اقتصاد دانشگاه ارومیهیوسفمحمدزادهدانشیار اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ایرانJournal Article20260104This study investigates the effects of price adjustment of subsidized goods (bread and cereals, sugar and sweets, and energy) on the welfare of urban households in Iran during 2007–2024. Using the Linear Almost Ideal Demand System (LA-AIDS) and Seemingly Unrelated Regression Estimation (SUR), demand functions were estimated across expenditure deciles. Wald test results show that the homogeneity condition holds only for the bread equation, while the adding-up condition is confirmed for the system. Own-price elasticities are negative for all three groups, confirming the law of demand. Bread elasticity is inelastic across all deciles, ranging from -0.38 to -0.48. Energy elasticity ranges from -0.49 to -0.64, and sugar elasticity ranges from -0.10 to -0.14, both inelastic. Income elasticities indicate that bread (0.95-0.96) and energy (0.74-0.80) are necessities, while sugar (1.09-1.10) is relatively luxurious. Cross-price elasticity results show that bread has a weak substitution relationship with energy and a strong complementary relationship with sugar and sweets. Welfare indices (CV and EV) were calculated under 50% and 100% price increase scenarios. Results show that although absolute loss is higher for high-income households, the relative welfare burden is disproportionately imposed on low-income deciles (especially the first decile). Policy recommendations include targeted compensation for the first decile, gradual bread price reform, and support for vulnerable deciles.هدف این پژوهش بررسی اثرات تعدیل قیمت کالاهای مشمول یارانه (نان و غلات، قند و شکر و انرژی) بر رفاه خانوارهای شهری ایران طی دوره ۱۳۸۶–۱۴۰۳ است. با استفاده از سیستم تقاضای تقریباً ایدهآل (AIDS) و روش رگرسیون به ظاهر نامرتبط (SUR)، توابع تقاضا در دهکهای مختلف هزینهای برآورد شد. نتایج آزمون والد نشان داد شرط همگنی تنها برای معادله نان برقرار است. شرط جمع شدن برای سیستم تأیید گردید. کششهای قیمتی خودی برای هر سه گروه منفی بوده و قانون تقاضا را تأیید میکند. کشش قیمتی نان در همه دهکها بین 38/0- تا 48/0- کمکشش است. کشش قیمتی انرژی بین 49/0- تا 64/0- و کشش قیمتی قند و شکر بین 10/0- تا 14/0- هر دو کمکشش میباشد. کشش درآمدی نان (96/0 – 95/0) و انرژی (80/0 -74/0) بیانگر ضروری بودن و کشش درآمدی قند و شکر (10/1 – 09/1) بیانگر نسبتاً لوکس بودن این کالاهاست. نتایج کششهای متقاطع نشان میدهد نان با انرژی رابطه جانشینی ضعیف و با قند و شکر رابطه مکملی قوی دارد. شاخصهای رفاهی (تغییرات جبرانی و معادل) در سناریوهای افزایش ۵۰ و ۱۰۰ درصدی قیمتها محاسبه شد. نتایج نشان میدهد که اگرچه زیان مطلق خانوارهای پردرآمد بیشتر است، اما فشار رفاهی نسبی بهطور نامتناسبی بر دهکهای کمدرآمد (به ویژه دهک اول) وارد میشود. بر این اساس، توصیههای سیاستی شامل جبران هدفمند برای دهک اول، اصلاح تدریجی قیمت نان و حمایت از دهکهای آسیبپذیر ارائه شده است.دانشگاه پیام نورپژوهشهای رشد و توسعه اقتصادی2228-5954166220260321Analysis and Forecasting of Iran’s Macroeconomic Regimes: Policy Implications from a Markov–Switching Frameworkتحلیل و پیشبینی رژیمهای اقتصاد کلان ایران: با تاکید بر دلالت های سیاستی (شواهدی از مدل مارکوف–سوئیچینگ)1315210.30473/egdr.2026.77583.7117FAباقرحسامی عزیزیهیت علمی دانشگاه پیام نورJournal Article20260224Identifying the regimes governing a macroeconomy is a prerequisite for designing effective economic policies in developing economies. This study aims to identify and analyze Iran’s macroeconomic regimes and to derive corresponding policy implications using a nonlinear Markov–Switching model. The likely outlook of macroeconomic regimes over the 1404–1410 horizon is also examined. The main contribution of this paper lies in redefining the Markov–Switching model from a purely descriptive tool for business cycles into a forward-looking framework for policy design.<br /><br /><br /><br />Empirical findings indicate that Iran’s economy has fluctuated among three distinct regimes during the sample period: recession, moderate growth, and high growth. The transition matrix results show that low- and moderate-growth regimes exhibit greater persistence than the high-growth regime, reflecting the structural vulnerability of Iran’s economy to macroeconomic shocks and the limited sustainability of high-growth episodes. Forecast results further suggest that over the 1404–1410 horizon, the continuation of a moderate-growth regime accompanied by periodic fluctuations is the most likely macroeconomic scenario for Iran.<br /><br /><br /><br />From a policy perspective, the results underscore that the effectiveness of economic policies is regime-dependent, and that applying uniform policies across different conditions may exacerbate macroeconomic volatility. Accordingly, the design of countercyclical, stabilization, and precautionary policies tailored to prevailing regimes is essential to enhance macroeconomic resilience and stability. The findings provide an analytical basis for economic policymakers and support the alignment of policy choices with the country’s overarching development objectives.شناخت رژیمهای حاکم بر اقتصاد کلان، پیششرط طراحی سیاستهای اقتصادی اثربخش در اقتصادهای در حال توسعه است. این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل رژیمهای اقتصاد کلان ایران و استخراج دلالتهای سیاستی متناظر، از مدل غیرخطی مارکوف–سوئیچینگ استفاده میکند. چشمانداز محتمل رژیمهای اقتصاد کلان در افق ۱۴۰۴–۱۴۱۰ مورد بررسی قرار گرفته است. نوآوری اصلی مقاله حاضر در بازتعریف نقش مدل مارکوف–سوئیچینگ از یک ابزار صرفاً توصیفی چرخههای اقتصادی به یک چارچوب آیندهنگر سیاستگذاری نهفته است. یافتههای تجربی نشان میدهد اقتصاد ایران طی دوره مورد مطالعه در سه رژیم متمایز رکود، رشد متوسط و رشد بالا نوسان داشته است. نتایج ماتریس انتقال بیانگر آن است که رژیمهای رشد پایین و رشد متوسط از پایداری بیشتری نسبت به رژیم رشد بالا برخوردار بوده و این امر حاکی از آسیبپذیری ساختاری اقتصاد ایران در برابر شوکهای کلان و محدودیت پایداری رشدهای بالا است. نتایج پیشبینی نیز نشان میدهد در افق ۱۴۰۴–۱۴۱۰، استمرار رژیم رشد متوسط همراه با نوسانات دورهای، محتملترین وضعیت اقتصاد کلان ایران خواهد بود. از منظر سیاستگذاری، نتایج این پژوهش تأکید میکند که اثربخشی سیاستهای اقتصادی به رژیم حاکم بر اقتصاد وابسته است و بهکارگیری سیاستهای یکنواخت در شرایط متفاوت میتواند منجر به تشدید نوسانات اقتصاد کلان شود. بر این اساس، طراحی سیاستهای ضدچرخهای، تثبیتی و احتیاطی متناسب با شرایط رژیمی، برای ارتقای تابآوری و ثبات اقتصاد کلان کشور ضروری است. یافتههای پژوهش میتواند مبنایی تحلیلی برای تصمیمگیری سیاستگذاران اقتصادی و همراستاسازی سیاستها با اهداف کلان توسعهای کشور فراهم آورد.