دانشگاه پیام نور پژوهش‌های رشد و توسعه اقتصادی 2228-5954 5 20 2015 09 23 The impact of Trade Liberalization and Economic Growth on Non-Oil Bilateral Trade Flow between Iran and China Over the Period 1981-2012 اثرات آزادسازی تجاری و رشد اقتصادی بر جریان تجاری غیرنفتی ایران و چین طی دوره زمانی 1391-1360 30 11 1746 FA فرزانه احمدیان یزدی دانشجوی دکتری علوم اقتصادی دانشگاه فردوسی مشهد مصطفی سلیمی فر استاد دانشکده علوم اداری و اقتصادی دانشگاه فردوسی مشهد محمدطاهر احمدی شادمهری هیئت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2014 05 20 This paper investigates the effects of trade liberalization and economic growth on non-oil bilateral trade balance of Iran and China over the period 1981-2012. For checking the stationarity of the variables and validity of the obtained results, the Augmented Dicky-Fuller test (ADF) and Perrone structural break test is employed respectively. To estimate the coefficients of the variables, ARDL model has been used. Using the framework of Oskooee and Brooks model, the findings of this paper show that increasing trade liberalization in short run and long run causes trade deficit for Iran. It means that from the view of demand side economists, higher trade liberalization deteriorates the trade balance of the country. Also, based on the obtained results, economic growth in both short run and long run has negative effect on non-oil bilateral trade balance of Iran and China. In addition, the real exchange rate has positive effect on the trade balance of Iran. It means that depreciation of national currency improves trade balance of Iran.<em></em> در این مقاله به بررسی اثرات آزادسازی تجاری و رشد اقتصادی بر تراز تجاری غیرنفتی دوجانبه ایران و چین بر اساس داده‌های سالانه طی دوره 1391-1360 پرداخته شده است. به این منظور، ابتدا برای بررسی پایایی متغیرها، آزمون دیکی-فولر تعمیم یافته و برای بررسی صحت نتایج آن، آزمون شکست ساختاری پرون به ترتیب مورد استفاده قرار گرفته‌اند. به منظور تخمین ضرایب متغیرها، از الگوی خودتوضیحی با وقفه‌های توزیعی (ARDL) استفاده شده است. با استفاده از چارچوب الگوی اسکویی و بروکس، یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهند که با افزایش آزادی تجاری ایران و چین در کوتاه‌مدت و بلندمدت، تراز تجاری کشور دچار کسری می‌شود. این بدان مفهوم است که بر مبنای دیدگاه اقتصاددانان جانب تقاضا، افزایش آزادی تجاری، منجر به بدتر شدن تراز تجاری کشور می‌شود. همچنین بر اساس نتایج به دست آمده، رشد اقتصادی در بلندمدت و کوتاه‌مدت دارای اثر منفی بر تراز تجاری غیرنفتی دوجانبه ایران و چین می‌باشد. به علاوه نرخ ارز حقیقی دارای اثر مثبت بر تراز تجاری ایران بوده و این بدان معناست که کاهش ارزش پول ملی، منجر به بهبود تراز تجاری کشور شده است. https://egdr.journals.pnu.ac.ir/article_1746_6f58976d90c2fa9e2dfed45445c04373.pdf