دانشگاه پیام نور پژوهش‌های رشد و توسعه اقتصادی 2228-5954 5 17 2014 12 22 A Survey on the Effect of Infrastructure on Economic Growth in Iran (1976-2012) بررسی اثر زیرساخت‌ها بر رشد اقتصادی ایران طی سال‌های 1391-1355 60 49 1250 FA مسعود قربانی کارشناس ارشد توسعه اقتصادی و برنامه‌ریزی محمدطاهر احمدی شادمهری دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد سید مهدی مصطفوی استادیار دانشگاه فردوسی Journal Article 2013 12 26 infrastructure development is one of the important requirements of economic growth and increasing welfare. Direct investment on infrastructure causes providing the manufacturing facilities, stimulate economic activities and improve competitiveness by decreasing the costs of trade and transfer and finally facilitate the economic growth of Iran. In this study ,we had attempted to examine the effect of physical infrastructure as an important infrastructure on economic growth. For this purpose ;we used the production function model and we have used three types of variables including physical, social and ICT infrastructures, to identify the effect of infrastructure on economic growth. we've introduced the physical infrastructure by using 4 variables which via factor analysis method becomes one indicator. Also, we have used the health expenditure and ICT capital stock as social and ICT infrastructures respectively. for estimating the model, we were used the auto regressive distributed lag(ARDL) method in the period 1976 to 2012. Results showed that in the period under review, the impact of physical, social and ICT infrastructures on economic growth has been positive and significant. توسعه زیرساخت­ها از الزامات مهم رشد اقتصادی و افزایش رفاه عمومی به شمار می­رود. سرمایه­گذاری مستقیم بر روی زیرساخت­ها باعث فراهم شدن امکانات تولیدی شده و فعالیت­های اقتصادی را تحریک نموده و با کاهش هزینه­های تجارت و انتقالات باعث بهبود رقابت­پذیری می­شوند و در نهایت به رشد اقتصادی ایران کمک می­نماید. در این مقاله، تلاش شده است زیرساخت­های فیزیکی به عنوان نوعی زیرساخت مهم و به صورت یک متغیر کلی مورد بررسی قرار گیرد. برای این منظور از مدل رشد تابع تولید استفاده گردید و برای شناسایی اثر زیرساخت­ها بر رشد اقتصادی ایران، از سه نوع متغیر زیرساخت­های فیزیکی، اجتماعی و فناوری اطلاعات و ارتباطات استفاده شد. زیرساخت فیزیکی را با استفاده از 4 متغیر که در­ نهایت با روش تحلیل ­مؤلفه­های اصلی به یک شاخص تبدیل شدند، معرفی نمودیم و مخارج بهداشتی و سرمایه فناوری اطلاعات و ارتباطات به‌ترتیب برای زیرساخت اجتماعی و زیرساخت فناوری اطلاعات و ارتباطات به‌کار برده­ شد. برای برآورد مدل از روش خودرگرسیون با وقفه­های توزیعی (ARDL) در دوره زمانی 1355 تا 1391 استفاده شد. یافته­ها نشان داد که طی دوره مورد بررسی تأثیر زیرساخت­ها، اعم از زیرساخت­های فیزیکی، اجتماعی و فناوری اطلاعات و ارتباطات بر رشد اقتصادی ایران مثبت و معنی­دار بوده است.  https://egdr.journals.pnu.ac.ir/article_1250_511360795cc0b26b63837ed23c690da0.pdf