دانشگاه پیام نور پژوهش‌های رشد و توسعه اقتصادی 2228-5954 15 60 2025 09 23 Examining the Impact of Technological Factors on Creative Industries Exports in Leading Countries and Iran بررسی تأثیر عوامل فناوری بر صادرات صنایع خلاق در کشورهای پیشرو و ایران 12240 10.30473/egdr.2025.74619.7009 FA مهران رجبی کارشناس ارشد اقتصاد فرهنگ و هنر، دانشکده اقتصاد و علوم اداری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. نظر دهمرده استاد، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم اداری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران 0000-0001-7344-1796 مرضیه قاسمی استادیار گروه پژوهش هنر، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران Journal Article 2025 05 19 This study investigates the impact of technological factors on the exports of creative industries in the United States, the United Kingdom, Iran, Japan, Australia, and South Korea over the period 2004–2020. Using panel data for these leading countries and applying stationarity tests, a fixed-effects panel regression model was employed to analyze the relationships between patent applications, high-technology exports, research and development (R&D) expenditures, and creative industries exports. The findings reveal that patent applications exert the most significant and positive effect on creative industries exports. In addition, high-technology exports and R&D expenditures considerably enhance the exports of these industries. Diagnostic tests confirmed the validity of the results, and the model was statistically robust and explanatory. Considering Iran’s specific position among the countries studied, the potential capacities of technology and innovation in Iran—despite structural barriers and economic constraints—indicate opportunities for the growth of creative industries exports. This study highlights the importance of targeted investment and supportive policies for fostering innovation and advanced technologies in Iran and may serve as a guide for policymakers in designing sustainable and innovative export strategies این پژوهش به بررسی تأثیر عوامل فناوری بر صادرات صنایع خلاق در کشورهای آمریکا، بریتانیا، ایران، ژاپن، استرالیا و کره جنوبی در بازه زمانی ۲۰۰۴ تا ۲۰۲۰ می‌پردازد. با استفاده از داده‌های پانل این کشورهای پیشرو و اجرای آزمون‌های ایستایی، مدل رگرسیون پانل با اثرات ثابت برای تحلیل روابط بین تعداد ثبت اختراع، صادرات فناوری پیشرفته، هزینه تحقیق و توسعه و صادرات صنایع خلاق به‌کار گرفته شد. نتایج نشان داد که تعداد ثبت اختراع بیشترین تأثیر مثبت و معنادار را بر صادرات صنایع خلاق دارد. همچنین صادرات فناوری پیشرفته و هزینه‌های تحقیق و توسعه به‌طور قابل توجهی صادرات این صنایع را افزایش می‌دهند. آزمون‌های تشخیصی صحت نتایج را تایید کردند و مدل از لحاظ آماری و تبیینی قوی و پایدار است. با توجه به جایگاه خاص ایران در میان کشورهای مورد مطالعه، ظرفیت‌های بالقوه فناوری و نوآوری در ایران علی‌رغم موانع ساختاری و محدودیت‌های اقتصادی، نشان‌دهنده وجود فرصت‌های رشد صادرات صنایع خلاق است. این پژوهش اهمیت سرمایه‌گذاری هدفمند و حمایت‌های سیاستی برای توسعه نوآوری و فناوری نوین در ایران را برجسته می‌سازد و می‌تواند راهنمای سیاست‌گذاران برای طراحی استراتژی‌های صادرات پایدار و نوآورانه باشد.