اقتصاد کلان
معصومه شفیعیان؛ ابوالفضل شاهآبادی
چکیده
صلح و نبود درگیری به ندرت توسط یک عامل واحد ایجاد میشود، در عوض، آنها اغلب نتیجه عوامل متعدد، متقابل و ترکیبی هستند. در این پژوهش اثر انواع نابرابری مشتمل بر نابرابری آموزشی، نابرابری بهداشتی، نابرابری ثروت، نابرابری جنسیتی، نابرابری فردی و نابرابری قانونی بر شاخص صلح ملی با استفاده از روش اقتصادسنجی گشتاور تعمیمیافته سیستمی ...
بیشتر
صلح و نبود درگیری به ندرت توسط یک عامل واحد ایجاد میشود، در عوض، آنها اغلب نتیجه عوامل متعدد، متقابل و ترکیبی هستند. در این پژوهش اثر انواع نابرابری مشتمل بر نابرابری آموزشی، نابرابری بهداشتی، نابرابری ثروت، نابرابری جنسیتی، نابرابری فردی و نابرابری قانونی بر شاخص صلح ملی با استفاده از روش اقتصادسنجی گشتاور تعمیمیافته سیستمی بررسی شده است. جامعه آماری دربرگیرنده کشورهای OECD و OIC در بازه زمانی 2009-2021 است. برآوردها برای دادههای سالیانه و دادههای میانگینگیریشده 5 ساله انجام شد. یافتههای پژوهش نشان میدهد معنیداری، مقدار و علامت ضرایب تخمینی هر یک از ابعاد نابرابری در گروهبندی کشورهای منتخب متفاوت است و اثر کوتاهمدت و بلندمدت بعضی متغیرها بر صلح ملی تفاوت نشان میدهد. یافتههای پژوهش در هردو گروه رابطه مثبت نابرابری بهداشتی و صلح، و بیمعنی بودن ضریب نابرابری قانونی و صلح در کوتاهمدت را نشان میدهد؛ در کشورهای OIC بیانگر رابطه منفی نابرابری فردی، آموزشی و جنسیتی با صلح، و در کشورهای OECD نشاندهنده رابطه منفی نابرابری ثروت و صلح است. نتایج برآورد براساس دادههای میانگین نیز نشان میدهد در کشورهای OIC، در بلندمدت کاهش نابرابری بهداشتی باعث افزایش صلح ملی میشود. همچنین در هر دو گروه کشورهای مورد مطالعه، اثرگذاری کوتاهمدت نابرابری ثروت با اثر بلندمدت آن تفاوتی ندارد. علاوه بر این در کشورهای OIC اثر کوتاهمدت نابرابری فردی، آموزشی و جنسیتی با اثر بلندمدت آن متفاوت نیست و کاهش نابرابری فردی، آموزشی و جنسیتی همواره باعث افزایش صلح میشود.
