حسابداری رشد
نفیسه مسیبی اطاقسرا؛ زهرامیلا علمی؛ سعید راسخی
چکیده
هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی رشد بهرهوری سبز بخشهای صنعت و حملونقل ایران (بهعنوان بخشهای اثرگذار کشور) در دوره زمانی 1398-1380 و مقایسه آن با شاخص بهرهوری متعارف که معیار مدنظر در تصمیمگیریهای سیاستی چند دهه گذشته در کشور بوده است، میباشد. اگرچه در چارچوب نظریههای مرسوم بهرهوری، معیارهای بهرهوری تعدیل شده بر اساس ملاحظات ...
بیشتر
هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی رشد بهرهوری سبز بخشهای صنعت و حملونقل ایران (بهعنوان بخشهای اثرگذار کشور) در دوره زمانی 1398-1380 و مقایسه آن با شاخص بهرهوری متعارف که معیار مدنظر در تصمیمگیریهای سیاستی چند دهه گذشته در کشور بوده است، میباشد. اگرچه در چارچوب نظریههای مرسوم بهرهوری، معیارهای بهرهوری تعدیل شده بر اساس ملاحظات محیط زیستی (سبز) عموماً دارای نرخهای رشد بالاتری نسبت به معیارهای متعارف و مرسوم بهرهوری هستند؛ اما مطالعات دیگری نشان دادهاند که بهرهوری سبز همچنین میتواند با نرخ پایینتری نسبت به بهرهوری متعارف رشد کند. نتایج حاصل از حسابداری رشد توسعهیافته با بهرهگیری از روش رگرسیونهای بهظاهر نامرتبط برای محاسبه بهرهوری سبز دو بخش صنعت و حملونقل ایران نشان میدهد که رشد این متغیر برای بخش صنعت 11/2 درصد و برای بخش حملونقل 8/5- درصد میباشد و در مقایسه روش مرسوم مشخص شد بهرهوری متعارف برای بخش صنعت 7/0 درصد کمتر از حد و برای بخش حملونقل 76/6 درصد بیشتر از حد محاسبه میشوند. بر اساس نتایج بدستآمده، توصیه سیاستی این پژوهش تبدیل اتخاذ راهبرد رشد اقتصادی با محوریت بهرهوری سبز از یک انتخاب به یک ضرورت در راستای جلوگیری از خلق ایدههای گمراهکننده از چشماندازهای رشد و در نتیجه جلوگیری از انتخاب گزینههای نامناسب سیاستی توسط مسئولان بهخصوص در بخش حملونقل میباشد.
