رشد اقتصادی
علی حسنوند
چکیده
امروزه دغدغههای زیستمحیطی در اقتصادهای نوظهور به چالشی حیاتی بدل شده است. این پژوهش به بررسی عوامل تعیینکننده ردپای اکولوژیک در ده کشور منتخب گروه N11 طی دوره 2000 تا 2022 میپردازد. با توجه به وجود وابستگی مقطعی و ناهمگونی دادهها، از چارچوب روششناختی ترکیبی شامل رگرسیون پانلی با خطاهای استاندارد مقاوم دریسکول–کرای و رگرسیون ...
بیشتر
امروزه دغدغههای زیستمحیطی در اقتصادهای نوظهور به چالشی حیاتی بدل شده است. این پژوهش به بررسی عوامل تعیینکننده ردپای اکولوژیک در ده کشور منتخب گروه N11 طی دوره 2000 تا 2022 میپردازد. با توجه به وجود وابستگی مقطعی و ناهمگونی دادهها، از چارچوب روششناختی ترکیبی شامل رگرسیون پانلی با خطاهای استاندارد مقاوم دریسکول–کرای و رگرسیون کوانتایل مبتنی بر گشتاورها (MM-QR) استفاده شد. نتایج مدل دریسکول–کرای نشان داد که تولید ناخالص داخلی سرانه (0.65)، جمعیت (0.31) و باز بودن تجاری (0.33) اثر مثبت و معناداری بر ردپای اکولوژیک دارند، در حالی که مصرف انرژیهای تجدیدپذیر (0.19-)، نوآوری زیستمحیطی (0.06-) و توسعه مخابرات (0.12-) به کاهش آن منجر میشوند. تحلیل رگرسیون کوانتایل روابط ناهمگون مهمی را آشکار کرد. بهطوریکه اثر تولید ناخالص داخلی سرانه و مصرف انرژی تجدیدپذیر در سراسر توزیع پایدار است، اما نقش کاهنده نوآوری زیستمحیطی در کشورهایی با ردپای اکولوژیک بالا قویتر میشود (از 0.04- تا 0.07-). در مقابل، اثر مثبت جمعیت و باز بودن تجاری در کوانتایلهای بالا تضعیف شده و مزایای زیستمحیطی توسعه مخابرات در سطوح بالای آلودگی بیمعنا میگردد. این نتایج بر لزوم سیاستگذاری متناسب با سطح آلودگی کشورها تأکید کرده و نشان میدهد که تحقق رشد اقتصادی پایدار مستلزم سرمایهگذاری در انرژیهای پاک و نوآوری سبز است.
